Meander

Meander. Rocznik poświęcony kulturze świata starożytnego

Ukazuje się od 1946 roku

ISSN 0025-6285

"Meander" znajduje się na liście ERIH "Classical Studies" (kategoria NAT) i w części C wykazu czasopism MNiSW (10 pkt.).

REDAKCJA

Mikołaj Szymański (redaktor naczelny), Adam Ziółkowski, Jan Kwapisz (sekretarz redakcji) 

KOMITET REDAKCYJNY

Małgorzata Borowska (Warszawa), Jerzy Danielewicz (Poznań), Anna Maria Komornicka (Warszawa), Włodzimierz Lengauer (Warszawa), Ignacy Lewandowski (Poznań), Jerzy Mańkowski (Warszawa), Henryk Podbielski (Lublin), Marek Starowieyski (Warszawa), Marian Szarmach (Toruń), Joachim Śliwa (Kraków)

ADRES REDAKCJI

Instytut Filologii Klasycznej UW

ul. Krakowskie Przedmieście 1

00-047 Warszawa

tel. (48) 22 826 93 47

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

"MEANDER" ONLINE

Artykuły w wersji pełnotekstowej wraz ze streszczeniami w językach angielskim i łacińskim są dostępne w następujących bazach:

Czytelnia Czasopism PAN:

http://mea.czasopisma.pan.pl

Baza CEEOL:

http://www.ceeol.com/search/journal-detail?id=1030

Baza Czasopism Humanistycznych i Społecznych Muzeum Historii Polski:

Spisy treści "Meandra" od 1946 roku

WSKAZÓWKI DLA AUTORÓW

1. W „Meandrze” zamieszczane są wyłącznie oryginalne, niepublikowane artykuły, tłumaczenia, utwory literackie, recenzje i wspomnienia. Prosimy o nadsyłanie tekstów na adres redakcji w postaci elektronicznej, jako załącznik do wiadomości e-mail lub na płycie CD/DVD. Przyjmiemy jednak również maszynopisy i rękopisy. Redakcja nie zwraca nadsyłanych materiałów. Nadsyłane artykuły są oceniane przez redakcję, która w razie potrzeby zasięga opinii ekspertów. Autor otrzymuje egzemplarz autorski „Meandra” i wersję elektroniczną swojej publikacji (plik pdf). Choć może się to wydawać oczywiste, przypominamy o konieczności podania adresu do korespondencji z autorem (sugerujemy adres e-mail).

2. Cytaty z opracowań powinny być zawarte w cudzysłowie, słowa obcojęzyczne i cytaty łacińskie zaznacza się kursywą, greckie nie wymagają dodatkowego wyróżnienia. Obszerniejsze cytaty (łacińskie, greckie i tłumaczenia) należy umieścić w osobnym akapicie, zapisanym mniejszą czcionką (bez cudzysłowu). Przypisy powinny znajdować się pod głównym tekstem. W głównym tekście należy unikać skrótów i cyfr. Dołączenie streszczeń po angielsku i po łacinie będzie mile widziane.

3. Adresy bibliograficzne powinny być zawarte w przypisach, w następującej formie:
Th. A. Schmitz, Moderne Literaturtheorie und antike Texte.
Eine Einführung, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2002, s. 126–154.
M. Cary, H. H. Scullard, Dzieje Rzymu.
Od czasów najdawniejszych do Konstantyna, przeł.
J. Schwakopf, t. II, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1992, s. 424–440.
K. Kumaniecki, Nad prozą antyczną, [w:] O sztuce tłumaczenia, oprac.
M. Rusinek, Wrocław 1955, s. 99–109.
M. Campbell, Three Notes on Alexandrine Poetry, Hermes 102, 1974, s. 38–46.
Nazwę wydawnictwa można pominąć w przypadku książek wydanych ponad 50 lat temu. Należy unikać skrótów „n.”, „nn.”, precyzyjnie określając przedział stron lub wersów. Jeśli
ułatwi to lekturę, po „op. cit.” należy wskazać przypis: Schmitz, op. cit. (zob. wyżej, przyp. 3), s. 91–99, lub podać skrócony tytuł zamiast „op. cit.”

4. Odnośniki do autorów starożytnych powinny być podane w rozsądnie skróconej formie, w sposób ogólnie przyjęty:
Hom.
Il. I 1; Pind., fr. 58 Snell-Maehler; Soph. Oed. Col. 103; Pl. Men. 70 b–73 c; Aristot. Metaph. IV 1007 a 21–26; Cic. De or. III 93–95; Quint. Inst. VIII 6, 44.